Gigantyczny zegar OMEGA w Vancouver w swoim równomiernym marszu zbliża się do punktu Ceremonii Otwarcia Igrzysk, która odbędzie się 12 lutego 2010 roku. Specjaliści z OMEGA są aktywnie zaangażowani w przygotowania do najważniejszych zimowych zawodów. Podczas najbliższych Igrzysk Olimpijskich szwajcarska firma będzie pełniła zaszczytną rolę Oficjalnego Chronometrażysty już po raz 24.

Podczas pierwszych, obsługiwanych przez OMEGĘ Zimowych Igrzysk Olimpijskich, rozgrywanych w niemieckim Garmisch-Partenkirchen, w 1936 roku, za pomiar czasu odpowiedzialny był jeden technik obsługujący 27 stoperów.  Siedemdziesiąt lat później, w Turynie, OMEGA zmobilizowała 208 profesjonalistów - 127 chronometrażystów i 81 statystyków - wyposażonych w 220 ton sprzętu.  Te liczby jeszcze wzrosną podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver, podczas których OMEGA zaangażuje największy kapitał ludzi i sprzętu w historii sportów zimowych.

Olimpijska tradycja OMEGI rozpoczęła się podczas Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles, w 1932 roku. Oprócz swojej prominentnej roli w kolejnych Igrzyskach, OMEGA może pochwalić się także odkryciami wielu spośród technologii pomiaru czasu wykorzystywanych w całym świecie sportu.

Igrzyska w Vancouver zaczęły się 12 lutego i potrwają 17 dni. Weźmie w nich udział ponad 5500 sportowców i sędziów z ponad 80 krajów świata, czyniąc je największymi Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi w historii. Igrzyska Paraolimpijskie, podczas których OMEGA również będzie pełniła rolę Oficjalnego Chronometrażysty rozpoczną się 12 marca i będą rozgrywane przez 10 kolejnych dni. Organizatorzy Igrzysk przewidują udział 1350 sportowców i sędziów z ponad 40 krajów. 

Ochrona środowiska – słowo klucz

Podczas przygotowań Vancouver i Whistler do Igrzysk, miasta przykładały szczególną uwagę do filozofii zrównoważonego rozwoju ekonomicznego i ochrony środowiska silnie promowanej przez VANOC (Vancouver Organizing Committee of the Olympic Games) – Komitet Organizacyjny Igrzysk Olimpijskich w Vancouver.  Komitet starał  się, by wszelkie zmiany w cudownym krajobrazie otaczającym kanadyjskie miasta płynnie zintegrowały się z lokalnym środowiskiem, kiedy Igrzyska dobiegną końca. W Pekinie powstały spektakularne areny sportowe, takie jak Stadion Narodowy „Ptasie Gniazdo" czy Narodowe Centrum Sportów Wodnych „Water Cube”. VANOC oparł się na restrukturyzacji istniejącej infrastruktury i stworzeniu nowych, praktycznych aren, które posłużą mieszkańcom Vancouver i stanu British Columbia jeszcze długo po tym jak sportowcy, kibice i dziennikarze wrócą do domów. Dzięki temu naturalne krajobrazy British Columbia oraz zapierające dech w piersiach piękno kameralnych Vancouver i Whistler nie zostaną zakłócone obrazami dużych i nowatorskich struktur architektonicznych stworzonych na cel Igrzysk.  Zgodnie z powyższymi założeniami istniejące budynki zostały zaadoptowane na potrzeby Zimowych Igrzysk Olimpijskich, a nowe stworzone głównie z myślą o poprawie jakości życia mieszkańców już  po  Igrzyskach. Według szacunków Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Vancouver zgromadzą prze telewizorami ponad 3 miliardy osób z całego świata. Ponad 10000 przedstawicieli mediów stara się o akredytację, a prognoza odwiedzin strony internetowej vancouver2010.com przewiduje 75 milionów odsłon.

Kilka nowych konkurencji branych pod uwagę, ale tylko jedna zaakceptowana Jedyną nową dyscypliną podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver 2010 będzie Skicross. Pod uwagę branych było jeszcze sześć innych konkurencji, ale ostatecznie członkowie Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego odrzucili te kandydatury podczas specjalnego zebrania w 2006 roku. Odrzucono mieszaną sztafetę w biathlonie, curling par mieszanych, drużynowe narciarstwo alpejskie, drużynowe konkurencje w bobslejach, saneczkarstwie i skeletonie oraz skoki narciarskie kobiet. Ostatnia z odrzuconych kandydatur wywołała największe kontrowersje. Grupa niezadowolonych fanów skoków narciarskich kobiet protestowała zarzucając MKOL dyskryminację na tle płci. Komitet tłumaczył swoją decyzję niewielka ilością sportowców i krajów biorących udział w zawodach. Rada Wykonawcza Komitetu podkreślała w uzasadnieniu, że skoki narciarskie kobiet w zasadzie nie wypłynęły jeszcze na międzynarodowe wody. 

POMIAR CZASU OMEGA I ZIMOWE IGRZYSKA OLIMPIJSKIE

Nikt jeszcze nie wie, który z 80 krajów biorących udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Vancouver 2010 zajmie najwyższe miejsce w klasyfikacji medalowej, ale jedno jest pewne: każdy z rezultatów medalistów Igrzysk zostanie odmierzony i przedstawiony przez OMEGĘ – najbardziej doświadczonego i renomowanego chronometrażystę na świecie. 

NAJWAŻNIEJSZE MOMENTY POMIARU CZASU PODCZAS IGRZYSK OLIMPIJSKICH

Czytelników zainteresowanych tym fascynującym tematem namawiamy do zapoznania się z doskonałym artykułem autorstwa Craiga Lord, zatytułowanym „Krótka historia pomiaru czasu w sporcie” (ang. “A Brief History of Timekeeping”) “, który ukazał sie w magazynie OMEGA Lifetime oraz w książce “Great Olympic Moments in Time” .

 1932 Rok 1932 to przełom w historii pomiaru czasu w sporcie. OMEGA zostaje Oficjalnym Chronometrażystą Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles 1932. Firma dostarcza 30 chronografów z certyfikatem chronometru wydanym przez Instytut w Neuchâtel, mających służyć podczas wszystkich rozgrywanych dyscyplin. Właśnie certyfikowana precyzja chronografów OMEGA przekonała Komitet Organizacyjny Igrzysk do wyboru oferty szwajcarskiego producenta. Rezultaty były podawane z dokładnością do piątych i dziesiątych części sekundy.

1936 Na Igrzyska Olimpijskie w Berlinie wraz z 29-letnim zegarmistrzem OMEGA  Paulem-Louis Guignard z Bienne przybyło 185 chronografów zapakowanych w jedną walizkę. Właśnie podczas pamiętnych Igrzysk w stolicy Niemiec wielki amerykański sprinter Jesse Owens zdobył cztery złote medale. W tamtych czasach zawodnicy, przy pomocy specjalnych łopatek, sami kopali sobie dołki startowe.

1948 OMEGA po raz pierwszy wykorzystała fotokomórkę podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w St. Moritz 1948. Przenośna, niezależna od sieci elektrycznej, wodoszczelna i odporna na wahania temperatury technologia była dodatkowo odporna na błyski fleszy i promieni słonecznych. Po raz pierwszy w historii pomiar czasu rozpoczynał się automatycznie, wraz z otwarciem bramki startowej. 

Na Igrzyska Olimpijskie w Londynie, firma British Race Finish Recording Co. Ltd przygotowała specjalny aparat fotograficzny, nazwany „Magicznym okiem”, który pracując w tandemie ze sprzętem do pomiaru czasu OMEGA, pozwalał, zależnie od ustawień, rozstrzygać wątpliwości w wioślarstwie czy kolarstwie. Właśnie wtedy maszyny zaczęły prześcigać ludzi pod względem dokładności pomiaru.

1952 Zdolny pokazać zdjęcie sportowców pokonujących linię mety wraz z pomiarem czasu dokładnym do setnych części sekundy aparat Racend OMEGA Timer zastąpił „Magiczne oko” w 1949 roku i pod nazwą Photofinish służył podczas Igrzysk Olimpijskich w 1952 roku. Nadeszła era zegarów kwarcowych i elektronicznych, wśród nich prym wiódł OMEGA Time Recorder, zegar niezależny od sieci elektrycznej i drukujący wyniki na specjalnej rolce papieru. OMEGA za zasługi dla świata sportu otrzymała prestiżowy Olimpijski Krzyż Zasłużonych. Rezultaty w tym okresie były odmierzane z dokładnością do setnych części sekundy.

1956 Bramki startowe, w narciarstwie alpejskim, po raz pierwszy wykorzystano podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w włoskiej miejscowości Cortina d’Ampezzo. Czas startu mierzony był automatycznie, a zawodnik był informowany o początku pomiaru przy pomocy sygnalizatora dźwiękowo-świetlnego. Największą innowacją tamtych lat był jednak Swim Eight-O-Matic Timer zaprezentowany podczas zawodów pływackich Igrzysk Olimpijskich w Melbourne. Było to pierwsze półautomatyczne urządzenie do pomiaru czasu, stworzone z myślą o dyscyplinach pływackich. Dzięki cyfrowemu wyświetlaczowi, pozwalało ono rozstrzygnąć, który z pływaków był pierwszy na mecie, nawet gdy na pierwszy rzut oka dopłynęli w identycznym czasie.

1960 Kontrowersyjne rezultaty Igrzysk Olimpijskich w Rzymie 1960, ostatnich, w których OMEGA polegała na ludzkim oku podając ostateczne wyniki, pociągnęły za sobą kolejną wielką innowację na basenie. Tym razem manufaktura z Biel wynalazła dotykowe ekrany na końcu toru. Udoskonalona technologia została jednak wykorzysta w zawodach dopiero w 1967 roku podczas Igrzysk Panamerykańskich w Winnipeg.

1964 Wynaleziony w 1961 roku Omegacope pozawalał na śledzenie czasów pojedynczych zawodników podczas relacji telewizyjnych „na żywo”. Była to prawdziwa rewolucja w pomiarze czasu w sporcie, ale także duże wyzwanie - na oczach milionów telewidzów nie było miejsca na błędy. System wykorzystano po raz pierwszy podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku - pierwszych w pełni elektronicznych Igrzyskach Olimpijskich. Nigdy dotąd widzowie na stadionie nie dowiadywali się o wynikach z innych aren tak szybko i z taką dokładnością.

1968 Koncepcja ‘zintegrowanego pomiaru czasu’ została wprowadzona podczas Igrzysk w Grenoble i Mexico City. Automatyczne i elektroniczne pomiary były poddawane analizie statystycznej, a jej wyniki były przekazywane sędziom, sztabom trenerskim, mediom i w pewnej mierze publice. Wynalezienie drukarki do zdjęć umożliwiło szybszą i szerszą niż kiedykolwiek wcześniej dystrybucję rezultatów. Dla OMEGI był to punkt zwrotny w standardzie nowoczesnej obsługi zawodów sportowych.  Najgłośniejszą nowinką podczas Igrzysk były ekrany dotykowe dla pływaków, dzięki którym zawodnicy mogli sami zastopować czas swojego pomiaru. Wyeliminowały one urządzenia pomiarowe z brzegu basenu. Nowinką były także zintegrowane z sygnalizatorem startu głośniki znajdujące się za każdym z zawodników. Dzięki nim każdy pływak słyszał sygnał startowy w tym samym momencie. System Swim-O-Matic, spadkobierca Swim Eight-O-Matic, pozwalał na pomiary z dokładnością do tysięcznych części sekundy, ale oficjalne rezultaty nadal podawano z dokładnością do setnych części sekundy. Jego pełny potencjał wykorzystano dopiero w jednym wyścigu w 1972 roku.

1972 Widzowie w Monachium byli świadkami kontrowersyjnego złotego medalu w pływaniu, po raz pierwszy przyznanego na bazie pomiaru czasu z dokładnością do tysięcznych części sekundy. Rezultat ten wymusił stałą zmianę w przepisach dyscypliny. Podczas sztafety 4x400m, Gunnar Larsson, dwukrotny mistrz Europy ze Szwecji i Amerykanin Tim McKee zatrzymali zegar na czasie 4:31.98. Sędziowie uznali pierwsze miejsce Larssona z czasem 4:31.981, o dwie tysięczne sekundy szybszym niż reprezentanta USA. Kilka dni później Międzynarodowa Federacja Pływacka wprowadziła do oficjalnych przepisów zapis, że pomiar czasu może być dokonywany maksymalnie z dokładnością do setnych części sekundy. 

1976 Jednym z najbardziej zapadających w pamięć momentów było wyświetlenie na tablicy wyników historycznej, perfekcyjnej noty Nadii Comaneci jako 1.00 zamiast 10.00. Tablica wyników nie była zaprogramowana na tak doskonały rezultat, ale i tak wszyscy zgromadzeni na sali gimnastycznej dokładnie wiedzieli, co się  właśnie wydarzyło.

1980  OMEGA Game-O-Matic, system obliczający i prezentujący rankingi zawodników i czasy przekroczenia mety zadebiutował podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Lake Placid. Na Igrzyska Olimpijskie w Moskwie OMEGA przygotowała nową wersję Swim-O-Matic.  Teraz chronometr mieścił się w niewielkiej walizce i ważył zaledwie 1.2kg, niewiele w porównaniu do 150kg poprzednika  z roku 1976.

1984 Podczas Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles nowinką były kolorowe wydruki z fotokomórki, które podpisane przez sportowców były bardzo wysoko cenione przez kolekcjonerów. W 1984 zadebiutowały także opracowane prze OMEGA detektory falstartu. Dokładność pomiaru zadecydowała o pierwszym w historii wspólnym złotym medalu olimpijskim w historii pływania: Amerykanki  Carrie Steinseifer i Nancy Hogshead ukończyły 100 metrów stylem dowolnym w identycznym czasie 55.92 sekundy. 

1988 Igrzyska w Calgary i w Seulu były pierwszymi, których dokładne wyniki i statystyki dzięki wykorzystaniu komputerowych baz danych w całości przechowano na przyszłość. Na stadionie olimpijskim w Seulu zainstalowano kolorowy ekran OMEGA video matrix board.

1992 W Alberville, w 1992 roku, podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich czasy w łyżwiarstwie szybkim były mierzone z dokładnością do tysięcznych części sekundy. System OMEGA Scan-O-Vison dosłownie fotografował czas, łącząc następujące po sobie zdjęcia zawodników w jednym pliku. Technologia była kolejnym przełomem w historii pomiaru czasu w sporcie.

1996 Igrzyska Olimpijskie w Atlancie były inauguracją globalnego systemu pomiaru czasów. OMEGA dla każdej dyscypliny i każdej konkurencji przygotowała system pomiaru czasu, statystyk i dystrybucji rezultatów. Po Omegascope z 1961 roku i systemie zintegrowanego pomiaru czasu z Mexico City 1968 był to trzeci, ostateczny krok prowadzący do nowoczesnej obsługi wielkich imprez sportowych, jaką znamy dziś. Jedną z 20 nowinek wprowadzonych w Atlancie było wykorzystanie systemu GPS podczas regat w Savannah. W lekkiej atletyce po raz pierwszy mierzono przyspieszenie i prędkość biegu sprinterów. Według tych danych mogliśmy dowiedzieć się dlaczego "setkę" wygrał Donovan Bailey, który, pomimo że został w blokach, wykazał się największym przyspieszeniem i najdłużej, bo aż do mety, utrzymywał swoją maksymalną prędkość.

 2000 W roku 2000 innowacją była strona OMEGA Live Timing, pod adresem www.omegatiming.com, gdzie 15 sekund po tym jak pływak dotknie ekranu dotykowego pojawiają się jego rezultat, ranking, międzyczasy i porównanie do dotychczasowych rekordów, dostępne do ściągnięcia dla każdego. Technologia umożliwia także widzom telewizyjnym śledzenie linii wyznaczającej tempo na rekord świata w niektórych dyscyplinach.

2004-2006 Podczas Igrzysk Olimpijskich w Atenach 2004 radar, dotychczas wykorzystywany w tenisie, pomagał także podczas zawodów w siatkówce plażowej. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Turynie w 2006 roku łyżwiarze szybcy nosili na kostkach specjalne nadajniki pozwalające uchwycić moment nagłego przyspieszenia, szybkość czy nagłego końca wyścigu, gdy zawodnik upada na lód.

2008 W Pekinie wśród wielu innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie pomiaru czasu pojawiły się super szybkie aparaty wykorzystywane w nowych systemach pomiarowych, prezentacji wyników czy śledzenia falstartów. Doskonale sprawdziły się także zaawansowane systemy GPS i przekaźników bib.

2010 i dalej podczas każdych kolejnych Igrzysk Olimpijskich specjaliści od pomiaru czasu z OMEGA na nowo definiują i udoskonalają swoją sztukę. Z pewnością zaskoczą nas jakimiś innowacjami także podczas Zimowych Igrzysk w Vanocouver 2010 i Letnich Igrzysk w Londynie w 2012.