Czeszka Martina Sablikova zdobyła złoty medal olimpijski w wyścigu łyżwiarskim na 3000 metrów. Srebrny wywalczyła Niemka Stephanie Beckert, a brązowy - Kanadyjka Kristina Groves. Luiza Złotkowska zajęła 24, a Katarzyna Woźniak 28 miejsce.

Martina Sablikova startowała z Japonką Masako Hazumi w czwartej parze, w silniejszej drugiej grupie. Po wygranym biegu objęła prowadzenie. W ostatniej parze pobiegły Ireen Wust i Daniela Anschutz Thoms. - Wiedziałam, że mam już brązowy medal. Oczywiście ten fakt mnie bardzo cieszył, ale marzyłem o czymś lepszym. W złoty krążek uwierzyłam dopiero po ostatnim biegu. Co było najgorsze? Czekanie aż przejadą wszystkie zawodniczki - mówiła za linią mety Martina Sablikova.

Tradycyjnie przy okazji wielkich zawodów w biurach prasowych pojawiają się różne opracowania statystyczne. Jedno z nich było zatytułowane "Sablikova mierzy w czeską olimpijską elitę." Przypomniano, że w Czechach, a wcześniej w Czechosłowacji, było i jest wielu świetnych hokeistów, skoczków narciarskich czy łyżwiarzy figurowych. Największym dorobkiem w historii startów w zimowych igrzyskach olimpijskich może pochwalić się biegaczka narciarska Katerina Neumannova, jedna z bohaterek rywalizacji w Turynie. W swoim dorobku ma jeden złoty, cztery srebrne oraz jeden brązowy medal. W czasie igrzysk olimpijskich w Grenoble złoty i srebrny medal zdobył w skokach narciarskich Jiri Raska. Na najwyższym stopniu podium stali jeszcze Ondrej Nepela (łyżwiarstwo figurowe, 1972) i Ales Valenta (narciarstwo dowolne, 2002). Oni odnosili olimpijskie zwycięstwa. W tym gronie znalazła się Martina Sablikova, która jeszcze po igrzyskach w Turynie zastanawiała się nad zmianą kraju. W swojej ojczyźnie nie miała warunków do uprawiania łyżwiarstwa szybkiego.

- Ten medal jest jak sen złoty. Tak bardzo go chciałam mieć. Cieszę się, że będę go w końcu trzymała w ręku - cieszyła się Sablikova. Zwycięstwo czeskiej panczenistki nie jest niespodzianką. 22-letnia Czeszka, niedoszła koszykarka, to pięciokrotna mistrzyni świata, specjalistka od długich dystansów. Na jej niekorzyść przemawiał jednak fakt, że startowała przed wszystkimi najgroźniejszymi rywalkami. Uzyskała czas 4.02,53 i z niepokojem czekała na to, co pokażą konkurentki; okazało się, że żadna nie była w stanie jej zagrozić. Niemka Stephanie Beckert, która sięgnęła po srebro, przegrała z Czeszką o dwie sekundy. W przyszłym tygodniu Sablikova stanie przed szansą zdobycia drugiego złotego medalu - na 5000 metrów.

Potwierdziła się opinia o torze w Richmond Oval, że nie należy do szybkich. Dość powiedzieć, że wynik w granicach rekordu Polski Katarzyny Bachledy-Curuś z 2007 roku (4.04,08) dałby w niedzielę w Vancouver srebrny medal olimpijski. - Jest zawód, myślałam, że będzie to lepszy występ. Nie wiem czego zabrakło. Na pewno była ogromna motywacja, która była ogromna i może przeszkadzała. Przerosła mnie troszeczkę ranga zawodów. Jest mnóstwo publiczności, wszędzie są kamery telewizyjne, flesze. Bardzo chciałam i nie wiem czy nie za bardzo. Ja chciałam, nogi chciały, które momentami były jak z drewna. Niby ruszały, a jednak nie odbijały się od lodu. Mimo wszystko ten sezon uważam za bardzo udany. To jest mój debiut olimpijski i nie mogę powiedzieć, że tak bardzo jestem niezadowolona ze startu. Wiem, że nie jest to mój jedyny w Vancouver dystans indywidualny. Wystartuję także w drużynie. Jestem przekonana, że teraz będzie do przodu i tylko lepiej. Zmierzenie się z tym ogromem igrzysk olimpijskich jest już za mną - mówiła Luiza Złotkowska.

Dzień wcześniej Luiza Złotkowska i Katarzyna Woźniak zrobiły sobie zdjęcie z Arnoldem Schwarzeneggerem. - Siedzimy sobie przy śniadaniu aż tu nagle robi się spory szum i jeszcze większe zamieszanie. Ludzie zaczynają krzyczeć, robi się jakieś wielkie zbiorowisko. Natomiast w wiosce olimpijskiej warunki mamy proste. Nie ma w pokojach telewizorów, ale atmosfera jest fantastyczna - zakończyła Luiza Złotkowska.